چقدر زود گذشت،یعنی 4 ماه که من دوستای نازنینم رو ندیدم؟یعنی 4 ماه که تنهایی تو خیابون انقلاب راه نرفتم؟یعنی 4 ماه که صد بار صد بار فیلم های الکی سینما رو با هاله و بقیه ندیدم؟یعنی 4 ماه که تنهام؟4 ماه شد به این زودی؟4 ماه که بابام و ندیدم و هنوز دلتنگش نشدم؟4 ماه که تو آمریکام و هنوز نفهمیدم تو آمریکام یا ایران،یا اصلا من کجام؟4 ماه شد و من صبح به صبح به جای این که پاشم برم پونک و بعد صادقیه تا برسم به مدرسه نیکان؛میرم سر تاپریچ درایو بقل دریاچه منتطر اتوبوس میمونم تا برم کلارکسبرگ؟یعنی به جای اینکه اون مانتو و مقنعه رو بکنم تنم باید از شب قبلش فکرکنم که فردا چی بپوشم تو مدرسه تا خوب باشه.هر روز مهربونی معلم ها و بد رفتاری شاگرد هارو میبینم و نمیفهمم که من دیگه تو ایران نیستم.این همه فر ق و میبینم و هنور گیجم؛فکر میکردم که اگه مدرسه ها شروع شه راحت تر میشم و میفهمم کجام.ولی هرروز کم تر میفهمم و هل میشم تو این محیط بدون اینکه بفهمم چی شد.4 ماه شد و من پر علامت سوالم،علامت سوالایی که پشتش یه عالمه سوال خوابیده.یه عالمه سوالی که با جواباش نمیتونم خودم رو قانع کنم.

یه تصمیمی گرفتم،هر ماه اول ماه میلادی و 12 ماه ایرانی وبم آپ میشه با یه عکس جدید تو همون روز و شاید یه عکس از ماه قبل یا ماه اول ورودم به آمریکا .برای این که یادم بمونه چی شد که این شد ،دلم میخواد این تغیرات و ببینم و بیشتر از اون دلم میخواد اون هارو تو وبلاگم ثبت کنم و با دوستام درمیون بذارم.دلم میخواد نظراتون رو بخونم.دلم میخواد بدونم تغییر کردم،نکردم.چه از لحاظ قیافه و چه از لحاظ اخلاق و حرف زدن.با اون هایی که چت میکنم یه چیزایی میگن دلم میخواد اون حرف ها ثبت شه.و شاید هر ماه ضمیمه اون عکس یه نوشته هم باشه از حسم.از حس اون روزم و حال و هوام.

شاید این کارم مسخره باشه؛ولی من دوست دارم این کار و انجام بدم و امیدوارم که مثل بقیه تصمیم هام نصفه نمومه.

شاید این کار باعث شه هم به آرزو ها ی دلم برسم و هم به سوالام.

پینوشت 1:عکس سمت راست مال چند دقیقه بعد از ورودم به آمریکاس در فرورگاه دالاس ایرپورت مریلند.

پینوشت 2:عکس سمت راست خیلی جدید نیست،ولی جدید ترین عکسی بود که داشتم.

پینوشت 3:سعی میکنم که عکس متن رو عوض کنم و یه عکس جدید بذارم.

پینوشت 4:کمال تشکر را از استاد استادان محسن محسن دوست اخلاق کمکی رضا پور داریم به خاطر لطف گنده و کلاس آموزش فتوشاپ اینترنتیشون در باب چسبوندن عکس گل هم دیگه که امیدوارم شاگرد قابل تحملی بوده باشم.

پینوشت5:چاق شدم،چاق شدم،چاااااااااق شدم.

پینوشت 6:داره از این پینوشت خوشم میاد هیییی.

پینوشت7:نظر،نظر،نظر.

پینوشت8:می گن تا سه نشه بازی نشه؛ولی این هشت تاشددد.

پینوشت :همین دیگه.

پینوشت 10: دارم خزعبل نویس میشمم

پینوشت11:گفتم اینم بذارم یهو؛مگه 11 دل نداره؟داره به خداااا