عاشق این روز ها

عاشق این شکوفه ها که هر ثانیه باید حواست بهشون باشه چون ثانیه به ثانیه عوض میشن

اولش به چشم نمیان

بعد یکم بزرگ میشن یکم که میگذره با نگاه کردن بهشون آروم میشی

چند روز بعد میبینی بهترین تصویر دنیا رو موقعه آب خوردن تو آشپزخونه میبینی.

روز 13 به در اون درخت های خوشگل مستت میکنه

از خوشگلی از تکی اونقد که تنهایی میری پیاده روی تا میتونی عکس میگیری

دور بعد وقتی از خواب پا میشی و میای تو اشپزخونه چشات از تعجب میمونه رو صف درخت های پر شکوفه

بزرگ شدن خیلی بزرگ تر تو یه روز!دیشب موقعه خواب دیدیشون رنگشون عوض شده.

بهار مریلند لنگه هوای شمال.

وقتی بعد از مدت ها به دستور کوکو میام بیرون تا در و براش باز کنم میخکوب هوا میشم و دلمم میخوواد به بهونه نامه ها تا صندوق پست برم

انقد هوا آشناست که وقتی تو یه شب تاریک پر ستاره از صندوق پست به پنجره دراز آشپزخونه با اون همه تکاپوش نگاه میکنم یاد ویلای فسقلی مون میفتم تو شمال تو اون کوچه بن بست.

اون ویلایی بود که با پشتکار من و بابام به وسیله اون گروه بامزه شون خریداری شد این خونه ی خاله که به وسیله شوهر خاله مهندس ساخته شده.

امشب رفتم که آشغال و بذارم بیرون

یه نور خوشگلی تو حیاط بود یه هوای دوست داشتنی،یه آسمون خوشگل پر ستاره با اون درخت های پرشکوفه.

عاشقشونم خالم هر روز صبح که داریم میریم مدرسه میگه بچه ها اینا رو خوب نگاه کنید که فردا یه جور دیگن!

و چه عجیب برای من این بهار

این هوا

قبل از عید هوا مثل هوای قبل از عید ایران بود و این دییونم میکرد

اون روزها خسته شدم اون هوا اون همه برنامه های ایرانی پشت سر هم بیشتر فکر میکردم و بیشتر خسته میشدم.

این روزی خستگی از سر و روم میبارید و روز شماری میکردم برای تعطیلات بهار و بیشتر از اون دعا دعا میکردم که سفر بهارمون به ساحل جور شه

خسته بودم و محتاج یه استراحت درست حسابی یه آرامش ناب

و چه آرامشی بیشتر از دریا

وقتی روبهروش دراز کشیدی و گرمای خورشید نوازشت میکنه.

همون اوایل که حرف رفتن شد به خالم گفتم من میخوام قبل از بالا اومدن آفتاب برم کنار دریا!تنهایی!میشه!

گفت معلومه که میشه!

بهش گفتم برنامه ام این بود پارسال که رفتیم شمال یه بار برم کنار دریا تاریم روشنی صبح!بابا نذاشت!خودشم که میرفت با بقبه من و نمیبرد!

این سفر و این تصمیم من و یاد یکی از نوشته هام انداخت یه آذر سال هشتاد و شش!بهم ریخته بودم بیشتر از هر وقطی دلم میخواست رو زمین نباشم بیشتر از هروقطی خسته بودم

زندگیم زندگی نبود

یه چیزی برای دل خودم نوشتم یه آرزو

که یه روز من و من کنار دریا وقتی خورشید خانوم هنوز از خونش در نیومده بیرون و کارایی که دلم میخواد بکنم هر روز بد تر میشدم و بهم ریخته تر چند هفته بعد خبری رسید که داغونم کرد

مامان شهرستان سر فیلمیرداری بود و رسول و ریحان و مهراد و نگین و بابک اومده بودن پیش من و گلنار.

خالم زنگ زد و گفت وقت مصاحبمون برای گرین کارت تو ایتالیا گذشته و برامون سه هفته دیگه وقط گرفته و گفت نرگس که ایران کاری نداره وقتی اومدین ایتالیا یا حمید یا من بیاد امریکا که از درسش عقب نیفته.

دو سه روز بود بهتر شده بودم خبر داغونم کرد زدم زیر گریه سه هفته وقت برای خداحافظی بازندگی که قبل از سفر وارد 17 سالگی میشد.

بهم ریختم در ناباوری کارام و کردم ویزیهارو خودم تحویل گرفتم وقتی سه تا پاسپورتا رو داد دستم و گفت خیسه مواظب باش خیس نشه میخ شده بودم از این سرعت و تو دلم میگفتم اگه خاله سیمین نبود چی میشد؟!

خلاصه گذشت یه قانون افتاد جلوپامون که باید با مامانم وارد شم چون برای اون تقاضا شده و من با شادی و خستگی تموم برگشتم ایران.

چند رو ز بعد بچه ها اومدن پیشمون با کیوان داشتم حرف میزدم گفتم چه برنامه ای برای امسال شمالم دارم!و چه دل خوش بودم!

نشد!

و حالا مرض ها دورم از وطنم و اون دریا ی اشنا ولی اون خورشید همون فقط یکم دیر تر میاد پیشم.

تصمیم و گرفتم میرم لب ساحل شاید برنامه ام با اون نوشتم فرق داشته باشه ولی آروم میشم برام مهم نیست که هوا سرد باشه یا نه،سرما میخورم یا نه

خستم و بی حوصله و نیاز دارم به یه تنهایی و آرامش.

دلم میخواد اون نوشته رو بدون کوچم ترین تغیری این جا بذارمش.

راستی اول میخواستم دو تا پست بذار یه سفر و یه دونه هم اون درخت های ناب!ولی یکیش کردم.

پینوشت برای این نوشته نمیذارم ولی دارم میرم سفر تقریبا یه هفته.سر میزنم و سه شنبه هم احتمالا دوباره آپ میکنم دو نفر نازنین تو راهن.

عکسم مال سیزده به در تنهای امسالم خودم گرفتم!

و اینم اون نوشته.

فنت ریزه و شاید همه چی پر غلط وقت تحصیح کردن ندارم.شرمنده

بازم خستم خیلی خسته

مغزم دوباره شده مثل یه صفحه ی بزرگ سیاه .سیاهِ سیاه با یه نقطه قرمز.نمی دونم کوچیکه یا اینکه بزرگ ولی فکر کنم از دفعه های قبل بزرگ ترِ بزرگ تر و حتی نمیدونم چیه.شاید یه فکر بیخود.

فکر به..............نمیدونم.

.یا شایدم یه جرقه،یه جرقه خوب روشن.مثل یه مداد پاکن که همیِ این صفحه رو پاک کنه.پاک پاک، تمیز تمیز.خیلی خستم خیلی از همه چیز، از همه کس شاید.از.....................من خستم.خیلی خسته.خیلییییییییییی.امیدوارم ایندفه مغزم پاک پاک شه و دیگه هیچوقت سیاه نشه.سیاه0

خستم از همه چیز دلم حسرت خیلی چیزا رو میکشه.بزرگ و کوچیک.حسرت یه صبح زود وقتی هنوز آفتاب نزده که من پیش دریا باشم.با یه چادر نماز.صبح زود لب ساحل که هیشکی نباشه من باشم و سازم وجفت پاهام و گوشام و صدام با یه انرژی زیاد.

دلم میخواد برم پیش دریا خانوم ساز بزنم،گریه کنم،دعا کنم،بدوم،جیغ بزنم.گریه کنم با حق حق های بلند.برای همه ی خستگیام،برای دلتنگیام،به خاطر دلتنگی و نگرانی برای یه دوست ناب0تا دریا با همه ی مهربونیاش منو توآغوش بگیره.

تا دستام جون داره ساز بزنم،تا میتونم جیغ بزنم،تا پاهام توان داره بدوم تو ساحل وشلپ شلپ کنم تو دریا و هیچی هم جولم رو نگیره حتی زخم های دوست داشتنی دریا تو پاهام،تا میتونم بلند بلند دعا کنم به خاطر همه یه خستگی ها و مشکلاتم، برای شنیدن یه خبر؛ حتی کوچیک درباره ی یه دوست،یه انسان دوست داشتنی وناب تا این آرامشم زیبا تر شه و نماز بخونم وتا میشه به هر چی صدای آرامش بخش دم صبح گوش بدم،تا چشام جون داره و صدام در میاد گریه کنم،بلند بلنددددددد و هیشکسم نباشه تا جولوم رو بگیره فقط دریا باشه وخدام تا به دعا هام گوش بدن،گریم رو؛دویدنم وجیغ زدنم وساز زدنم رو وخم و راست شدنم برای خدام به خاطر همه ی مهربانیاش رو ببینن و گوش بدن و هیچ اعتراضیم نکنن فقط بغلم کنن تا من راحت تر و بلند تر و تند تر، گریه کنم ،جیغ بزنم، بدوم ،دعا کنم،نماز بخونم و ساز بزنم .بعدم خسته از این همه انرژی که ازم رفته خودمو پرت کنم رو ماسه های ساحل بی غل و غش بدون اینکه نگران چیزی باشم.از جام جمب نخورم یه آهنگ آروم بذارم توگوشم و چشامو ببندم.ببندم و بازشون نکنم تا اینکه گرمای خورشید نوازشم کنه.اونوقته که چشامو باز کنم و زل بزنم تو چشم های نداشته خورشید. از جام بلند شم و بشینم روماسه های داغ و بعدشم برم صورت پر از اشکم رو با آب دریا بشورم.سازم رو جمع کنم و قبل از اینکه کسی پیداش شه و کسی هم از خواب پاشه برم سمت خونه.

پاورچین پاورچین برم تو رختخوابم و تو دلم تا میتونم بخندم و گریه کنم و امید وار باشم که دیگه هیچوقت هیچوقت حالم بد نشه.دلتنگ و نگران نشم ؛خسته نشم از هیچ چیز و هیچ کس0

ازهیچ چیزو هیچ کس.....................................